De werken van Margriet Oomen (1952), telg uit een familie van architecten, dichters en schilders, zijn een spel van licht en kleuren. Ze gebruikt zowel traditionele technieken als ook zelf ontwikkelde methodes. Er vindt een wisselwerking plaats tussen de verschillende disciplines. Margriet wrijft de verf in lagen op haar doeken. Weloverwogen wordt kleur op kleur als een transparante folie aangebracht. Het lijkt wel of licht haar kleuren transparant maakt of dat de transparante kleuren licht brengen. De kleurvlakken lopen in elkaar over en scheppen verstilde beelden, terwijl de kleuren ten opzichte van elkaar een dynamisch karakter hebben. Koele vlakken laten andere kleuren zinderen in een warme gloed, terwijl donkere accenten de euforisch lichte tonen beteugelen. Hier en daar staan lijnen als grafische elementen; herkenbaar of als compositorisch schriftteken. Haar werk is een balans tussen vitale kracht en contemplatieve stilte. Hiermee verlegt Margriet grenzen. Haar werk doet sterk denken aan de Italiaanse schilderkunst in een frescoachtige uitstraling.

De in Bavel woonachtige kunstenaar Margriet Oomen genoot haar opleiding aan de academies van Tilburg en Maastricht en aan het Nederlands Instituut in Florence en Rome. Vanaf 1977 exposeert ze veelvuldig in vooraanstaande galerieën.

De technieken die Margriet toepast zijn tekenen, schilderen, etsen en lithograferen. Daarnaast is zij een veelgevraagd ontwerpster van glasplastieken, in het bijzonder van ramen in glasappliqua techniek.