U maakt gebruik van een oude webbrowser waardoor deze site niet naar behoren zal werken. Download de laatste versie van uw browser of gebruik een alternatief als Google Chrome.

Toon Oomen

Toon streeft ernaar dat zijn schilderijen mooi zijn om naar te kijken en vooral de verbeelding prikkelen. Het gaat hierbij om de manier van schilderen die het artistieke niveau bepaalt. De vorm is de eigenlijke inhoud. Het gaat daarbij niet om de uitbeelding van de werkelijkheid maar om de verbeelding. Dat maakt het schilderij boeiend en zorgt voor de interactie tussen de beschouwer en het schilderij. Kijken moet een proces zijn van ontdekken. Daarom geef hij zijn werken meestal geen titel. Een achteraf gezochte titel doet afbreuk aan wat een schilderij beoogt en blokkeert de beschouwer bij het zelf ontdekken en verwonderen. Het onbedachte en toeval speelt een belangrijke rol in Toon’ s werk: de ratio uitschakelen en ruimte geven aan intuïtie. Schilderijen ontstaan zonder een vooropgezet plan en zijn de neerslag van een tocht die gericht is op een doel dat niet bekend is.

Oliepastels ‘en plein air’
De pastels zijn vervaardigd ‘en plein air’ in de Luberon ( Provence ) op zwart papier omdat daarop de ‘kleurkracht’ van de oliepastel het best tot zijn recht komt. Oliepastel bleek een heerlijk materiaal om juist het landschap mee vast te leggen. Prachtig van kleur en laat ruimte voor het karakteristieke handschrift. Dit vastleggen betekent niet een exacte weergave van de werkelijkheid maar een impressie daarvan. Een eigen interpretatie. Het werk is gebundeld in het boek ‘Le Luberon en pastel’